#9 - Never give in!

Perspektywa Andyego

Chacky osunęła się się na ziemię.

- Nieeee! - krzyknąłem i upadłem na kolana - Nie umieraj, proszę.. Kocham Cię...

Z salonu wybiegł Ash. Popatrzył na Chacky, potem na mnie a potem na Juliet, która stała jak zahipnotyzowana.
- Co ty jej zrobiłaś, suko!? - krzyknął Ashley przygwożdżając Simms do ściany.
- Ona.. Ja.. Nie wiem! - krzyknęła i rozpłakała się.
- Ash bierz kluczyki. Jedziemy do szpitala - powiedziałem podnosząc bezwładną Chacky.
W tym czasie z góry zbiegła reszta Bvb i Sammi.
- Co się stało!? - pisnęła Sammi zalewając się łzami.
- Dźgnęła ją - szepnął zapłakany Ash wybiegając z domu.
Wychodząc zobaczyłem jak Sammi kopie leżaca na ziemi Juliet po brzuchu.

~ Godzinę później ~
Siedziałem z Ashleyem na korytarzu, gdy nagle z sali, w której leżała Chacky wyszedł lekarz.
- Co z nią!? - krzyknąłem wstając.
- Stan pani Rose jest ciężki - powiedział poważnie -  Jeżeli przeżyje najbliższą dobę, będzie tylko lepiej. Przez najbliższy czas będzie w śpiączce.
- Mo.. Mogę do niej wejść? - zapytałem.
- Oczywiście.
Na drżących nogach wszedłem do sali nr 69. Byłem tak smutny, że nawet nr sali nie poprawił mi humoru.
Na łóżku leżała Chacky. Była strasznie blada, ale wyglądała jak anioł.
- Przepraszam - szepnąłem - To przeze mnie tutaj leżysz i możesz umrzeć. Proszę cię nie poddawaj się. Kocham cię i nie chcę cię stracić.
Siedziałem tam jakiś czas, głaszcząc jej włosy, gdy do sali weszła Sammi
- Andy idź do domu - szepnęła - Jutro koncert. Ja z nią zostanę.
Oczy mi się same zamykały, więc postanowiłem jej posłuchać.
- Dobra, ale jak coś to dzwoń - powiedziałem, cmoknąłem lekko Chacky w czoło i szepnąłem - Nie poddawaj się. Kocham Cię.
Wyszedłem ze szpitala i pojechałem do domu. Tam od razu poszedłem spać.

~Na koncercie~

Rano byłem u Chacky. Poprosiłem lekarza, żeby o 17:00 włączył MTV Rock na telewizorze. Chciałem, żeby mój skarb słyszał, że dla niej śpiewam.
- Andy na scene - krzyknął Jinxx.
Wbiegłem na scenę i dawałem z siebie wszystko.
- Następną piosenkę chciałem zadedykować mojej ukochanej Chacky, która walczy teraz o życie w szpitalu - powiedziałem - Pamiętaj skarbie, Never give in!

Perspektywa Chacky

Powoli otworzyłam oczy. Znajdowałam się w szpitalu. Byłam podłączona do różnych urządzeń. Nie mogłam przypomnieć sobie, jak się tu znalazłam. Nagle mnie oświeciło. Juliet mnie dźgnęła. Z zamyślenia wyrwał mnie głos.. Andyego!?
- Następną piosenkę chciałem zadedykować mojej ukochanej Chacky, która walczy teraz o życie w szpitalu. Pamiętaj skarbie, Never give in!
Uśmiechnęłam się do siebie i śpiewałam razem z Biersackiem i fanami bvb. Do sali wszedł lekarz.

Perspektywa Andyego
~Po koncercie~

Zaraz po koncercie pojechałem do szpitala. Gdy wszedłem do sali zamarłem. Na łóżku siedziała Chacky i rozmawiała z Sammi.
- Chacky!! - krzyknąłem i rzuciłem jej się na szyję - Tak się o ciebie bałem!
- Słyszałam w telewizji - uśmiechnęła się zadziornie.
- To może ja was zostawie samych - powiedziała Sammi i prawie wybiegła z sali.
-  Kocham Cię - szepnąłem - najmocniej na świecie. Jesteś moim ideałem.
- Ale ja.. - mruknęłam - Nie jestem ideałem.  Mam masę wad. W sumie to jest ich więcej niż zalet. Moja twarz przypomina...
- Och zamknij się - powiedział i pocałował moje usta.

- Zawsze mógłbyś mnie tak uciszać - uśmiechnęłam się - Też Cię kocham.
I na powrót wpił się w moje usta.

~ ~ ~ ~
I jest kolejny rozdział.
Uwielbiam czytać wasze komentarze. Są takie motywujące!