#4 - I love you

- Wróciłam! - usłyszałam głos Elizabeth.

Odskoczyłam od Andyego jak poparzona. 'Ona to umie wybrać moment' pomyślałam i poszłam się z nią przywitać.

- O cześć Chacky! - przytuliła mnie - Co ty tutaj robisz?

- Przyniosłam rysunek - podałam przyjaciółce kartkę z moimi bazgrołami. Przyglądała jej się z 5 minut z otwartymi ustami.

- Zajebisty! - krzyknęła w końcu - Dziękuje, dziękuje, dziękuje! 

Zaczęła skakać jak idiotka, aż w końcu się wywróciła. Ja z Andym wybuchnęliśmy śmiechem.

- Ejj.. to nie śmieszne - zrobiła 'fochnięty' dzióbek i skrzyżowała ręce na piersi.

- No nie fochaj - cmoknęłam ją w policzek - Idziemy do ciebie?

- No dobra - pociągnęła mnie za rękę w stronę schodów - Koniecznie musisz zobaczyć mój pokój.

Weszłyśmy do jej pokoju był wielki. Miał turkusowe ściany i białe meble. Pod ścianą stało łóżko z baldachimem. Siedziałyśmy dobre 2 godziny gadając o wszystkim. W pewnym momencie do pokoju wszedł wysoki blondyn. Był dobrze zbudowany i miał śliczne, zielone oczy.

- Jeff, skarbie? - Elizabeth uśmiechnęła się do blondyna - Co ty tu robisz.

- Przyszedłem do ciebie - podszedł do niej i wpił się w jej usta. Dawno nie czułam się tak niezręcznie. Nie widziałam co zrobić więc powiedziałam.

- Hmm.. To ja może pójdę.

- Nie idź - powiedziała Eli, odsuwając od siebie blondyna - Zostań.

- Nie mogę - skłamałam - Muszę iść.

Wyszłam z pokoju i jak na mnie przystało potknęłam się o własne nogi i pewnie uderzyłabym ryjem o ziemie, gdyby nie złapał mnie Biersack.

- Lecisz na mnie? - zaśmiał się - Pomagając mi wstać.

- Bardziej na podłogę. - uśmiechnęłam się cwaniacko i po chwili wylądowałam na ziemi - Ała!
- W końcu możesz być razem z nią - zaśmiał się i pobiegł do swojego pokoju.

Wbiegłam za nim i od razu na niego skoczyłam. Wylądowaliśmy na łóżku, a ja od razu zaczęłam go łaskotać. Śmiał się, krzyczał błagał, o litość. W końcu się nad nim zlitowałam i przestałam łaskotać. On od razu wykorzystał tę sytuacje i teraz to ja byłam pod nim, a on mnie łaskotał. Swoją drogą miał bardzo wygodne łóżko.

- Hahaha.. A... haha.. Andy! Przestań - piszczałam rzucając się pod nim jak opętana - Haha... Zrobię haha... wszystko co zechcesz!

- Wszystko? -  wymruczał przysuwając swoje usta do moich. Oh.. God ten głos.

- Tak - szepnęłam cicho patrząc na niego słodko - Tylko przestań.

Już prawie mnie pocałował, gdy nagle ktoś zapukał do drzwi.

- Kurwa - mruknęliśmy jednocześnie i zachichotaliśmy.

Andy wstał z łóżka i poszedł otworzyć drzwi.

- Masz tu swoje ciuchy - powiedziała Amy, mama Andyego - O hej Chacky!

- Dzień dobry - uśmiechnęłam się lekko wygładzając bluzkę, która wcale nie była pomięta.

- Dobrze to ja nie przeszkadzam - odwzajemniła uśmiech - Bawcie się dobrze.
- Ja też już pójdę - powiedziałam i wstałam z łóżka. Ruszyłam do swojego domu. Byłam już prawie u celu, gdy ktoś złapał mnie za rękę i przyciągnął do siebie i lekko pocałował. Bez zastanowienia pogłębiłam pocałunek Biersack'a. Oderwaliśmy się od siebie lekko dysząc.
- Kocham cię - szepnął, głaszcząc mój policzek.
Zamurowało mnie. Nie spodziewałam się tego, ale wiedziałam, że też go kocham.
- Ja ciebie też - uśmiechnęłam się lekko.

Staliśmy chwilę w ciszy, aż nagle się rozpadało. Chciałam iść do domu, ale wpadłam na pewien pomysł. Zawsze uważałam, że pocałunki w deszczu są niezwykle romantyczne, więc pocałowałam chłopaka, a on to pogłębił.
- Chacky! Andy! Do domu - usłyszeliśmy krzyk babci. Stała w drzwiach i uśmiechała się lekko. Wyszczerzyliśmy się do siebie i poszliśmy do domu.